Over precies vier weken is het zover: de SDG Action Day waarop we samen de grootste uitdagingen van deze tijd het hoofd gaan bieden. In de aanloop naar de SDG Action Day bloggen vier sprekers van deze dag over hun persoonlijke motivatie om de ontwikkelingsdoelen tot hun dagelijks werk te maken. Wil je hen live horen? Schrijf je dan via deze link in voor SDG Action Day op 25 september in het KIT/SDG House in Amsterdam.  

Wat ik tof vind aan de Sustainable Development Goals is dat ze laten zien dat duurzaamheid niet alleen over groen, maar ook over mensen gaat. Jammer dat het maar weinig duurzaamheidsorganisaties lukt om de volle diversiteit die Nederland rijk is, mee te krijgen in die beweging; het lijkt wel alsof ze niet inzien dat duurzame beslissingen samengaan met sociaal-economische drijfveren. Sommige mensen hebben nou eenmaal niet de ‘luxe’ om te investeren in het klimaat en zich te verdiepen in het gebrekkige economische systeem, maar vechten voor een eerlijke kans in de maatschappij of moeten leven van een minimaal inkomen. Logisch dat groene duurzaamheid dan geen prioriteit is.

Vanuit het idee dat de SDGs meer zijn dan biologisch eten en zonnepanelen, zou je het aanpakken van de sociale problemen in Nederland meer prioriteit kunnen geven. Zo kun je het fundament leggen voor een duurzaamheidsbeweging waar iedereen aan mee kan doen. Een duurzaamheidsbeweging voor iedereen met mensen vanuit alle lagen van de samenleving. Doel 10, ‘Gelijke kansen voor iedereen’, is voor mij dan ook zeer belangrijk. De uitdagingen zijn groot, en iedereen is nodig.

Hoe kunnen we er toch voor zorgen dat duurzaamheid inclusief wordt en bereikbaar voor iedereen? We moeten naar een socialere aanpak van de milieuproblematiek. Een fundamenteel handvat daarvoor is het onderwijs.

Een gemiste kans

Ongelijkheid in het onderwijs groeit. In de afgelopen jaren zijn de verschillen tussen leerlingen met hoog- en laagopgeleide ouders sterk toegenomen. Resultaat: veel kinderen met laagopgeleide ouders krijgen niet het onderwijs dat ze verdienen en talenten blijven onbenut. Een gemiste kans, voor zowel de kinderen zelf als voor de maatschappij.

Thiëmo Heilbron

Er zijn verschillende oorzaken voor de oplopende kansenongelijkheid, zo kunnen hoogopgeleide ouders makkelijker huiswerkklassen voor hun kinderen betalen. Maar ook leraren en schoolleiders spelen een rol. Zij hebben, vaak onbewust, hogere verwachtingen van leerlingen van hoger opgeleide ouders.

Ikzelf kom uit een gezin met veel liefde en waar ik veel kansen heb gehad, maar ik stel me wel eens voor hoe dat ook anders had kunnen zijn. Voor hetzelfde geld was ik opgegroeid in een gezin met laag inkomen. Ik zou dan minder vaak kunnen meedoen aan activiteiten dan mijn leeftijdsgenootjes, sport, muziek, of schoolreisjes bijvoorbeeld. Ook zou er waarschijnlijk te weinig geld zijn om regelmatig nieuwe kleren te kopen, of om tenminste één keer per jaar een weekje op vakantie te gaan.

Meer dan 400.000 Nederlandse kinderen groeien op in een dergelijke situatie. Een derde van de kinderen met een niet-westerse achtergrond in Nederland groeit op in een familie met een laag inkomen (voor een paar met twee minderjarige kinderen 1.940 euro is dat bruto en voor een éénoudergezin met twee minderjarige kinderen 1.560 euro bruto): vier keer zo hoog als bij autochtone Nederlandse kinderen. De socio-economische omgeving waar de kinderen in opgroeien, bepaalt waar ze uiteindelijk terechtkomen binnen de maatschappij. De segregatie in het Nederlandse basisonderwijs is hoog, zowel voor etnische als voor sociale groepen. We moeten daarom zo vroeg mogelijk beginnen met de kansenongelijkheid aan te pakken. Zo kunnen we de basis leggen voor een duurzame en inclusieve samenleving.

De nieuwe generatie aan het roer

Ik geloof in de allerjongste generatie: zij zijn de toekomst. Daarom focus ik met Fawaka Ondernemersschool op kinderen. Fawaka Ondernemersschool laat kinderen op een speelse en positieve manier ervaren wat duurzaam ondernemen kan zijn. Ondernemen is een geweldige manier om te leren doorzetten, beslissen, aanpakken en aanpassen. Het geeft kinderen zelfvertrouwen en een doenersmentaliteit. Zo ontwikkelen de kinderen zichzelf en vergroten zij hun kansen om succesvol te zijn in de maatschappij. Je moet immers voor jezelf kunnen zorgen voordat je voor anderen leert zorgen. Maar tegelijkertijd leren ze tijdens de programma’s positief om te gaan met mens én milieu. Zo hoop ik een bijdrage te kunnen leveren aan een generatie van zelfstandige bewuste wereldburgers, die niet alleen práten over verandering, maar dat ook durven te dóen.

Omdat we iedereen nodig hebben bij de transitie naar een duurzaam Nederland geven we extra aandacht aan wijken waar kinderen moeilijk toegang hebben tot innovatieve educatieve programma’s. Want álle kinderen moeten mee kunnen doen, ongeacht de wijk waarin ze opgroeien, hun achtergrond of hun manier van leren. Zo maken we duurzaamheid iets van iedereen.

Thiëmo Heilbron (1986) is bioloog, ecoloog en oprichter van van Fawaka Ondernemersschool en Fawaka Nederland. Fawaka Ondernemersschool realiseert educatieve programma’s voor kinderen over duurzaam ondernemen. Met Fawaka Nederland wil hij jongeren met verschillende culturele achtergronden en opleidingsniveaus betrekken bij de milieuvraagstukken en maatschappelijke uitdagingen van deze tijd. Hij deelt hun verhalen op zijn website en adviseert bedrijven en organisaties hoe je met deze generatie samen kunt werken.

Pin It on Pinterest