Wie zijn de koplopers op het gebied van de SDGs? Welke individuen sprinten al richting 2030 en motiveren anderen om mee te gaan? Anneroos Dijkstra zoekt ze op en gaat met ze in gesprek. Wat is de rol van mannen als het aankomt op het bereiken van gendergelijkheid? Om hierachter te komen spreekt ze met Simone Tijdink, van Emancipator. “Mannen zouden juist hun privileges kunnen gebruiken om gelijkheid te normaliseren.”

De afgelopen jaren is gelijkheid tussen mannen en vrouwen wereldwijd op een aantal belangrijke punten verbeterd. Zo krijgen nu ongeveer evenveel meisjes als jongens basisonderwijs in Zuid-Azië, waar dit 30 jaar geleden nog op de 74 meisjes op de 100 jongens was. Ook is het aantal vrouwen dat buiten de landbouwsector betaald werk verricht gestegen van 35 tot 41% blijkt uit cijfers van de VN. Toch bestaan er nog steeds grote verschillen, en niet alleen in ontwikkelingslanden. Zo blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor Statistiek dat vrouwen in Nederland bij de overheid nog altijd 5 % minder verdienen dan mannen voor hetzelfde werk en 7% minder in het bedrijfsleven.

Mannen en emancipatie

Simone (24), is masterstudent International Development Studies en heeft voor haar scriptie verschillende mannen geïnterviewd om meer inzicht te krijgen in seksueel overschrijdend gedrag. Ze heeft daarbij aandacht besteed aan het mannelijke perspectief, omdat de focus normaal gesproken vaak op vrouwen ligt.

Ze vertelt over de verbazing waarmee mensen altijd reageren als ze hier onderzoek naar doet in Nederland: “Mensen vragen vaak wat seksueel geweld in Nederland met ontwikkelingsstudies te maken heeft, maar niemand zou raar opkijken als ik dit thema in Afrika zou onderzoeken. Als er echter één ding is wat ik heb geleerd, is dat er ook hier nog genoeg te ontwikkelen valt met betrekking tot gendergelijkheid“ vertelt Simone.

5. Vrouwen en mannen gelijk

Werken aan de gendergelijkheid

“In mijn studie kies ik altijd voor het onderwerp gendergelijkheid. Als ik niets doe voelt het zo machteloos, want bij vrienden en famillie kan ik veel zeggen over feminisme, maar daar hebben mensen vaak geen zin in. Dus probeer ik aan gelijkheid te werken door te schrijven.”

Het werk van emancipator vult volgens Simone een gat, dat nog niet genoeg wordt belicht door de vrouwenbeweging. Namelijk dat er nog weinig wordt verwacht van mannen, maar ook dat hun kant van het verhaal nog niet echt wordt belicht. “Zonde”, zegt Simone, “aangezien mannen juist hun privileges zouden kunnen gebruiken om gelijkheid te normaliseren. Zeker de zogeheten ‘blanke witte man’ aan de top. Vanwege hun hoge positie wordt er naar hen geluisterd, en andere geluiden misschien niet zo snel worden gehoord.”

Hokjes en taboes

Maar staat het er dan zo slecht voor met de gendergelijkheid in Nederland? Simone vertelt: “We moeten erkennen dat volledige gelijkheid er nog niet is. Veel speelt zich onbewust of ongezien af. Denk bijvoorbeeld aan een jongetje dat eigenlijk in acrobatenpakje wilde optreden tijdens een voorstelling in de klas maar uiteindelijk toch maar voor een vuurspuwer act ging omdat hij bang was dat hij niet stoer genoeg was. Hieruit blijkt dat er bij mannen al vanaf hele jonge leeftijd druk heerst om in een bepaald mannelijkheidshokje te passen. Maar je kunt ook denken aan verborgen geweld, mannen die worden mishandeld door hun vrouwen en hier niet voor durven uitkomen omdat er een enorm taboe op rust.”

Feminisme gaat niet over ongeschoren oksels

Daarom moeten we op zoek naar een alternatief waar je je als man wel aan wilt spiegelen zegt Simone. “Het maakt niet uit als je jezelf geen feminist wilt noemen omdat je dat een besmeurd woord vind, maar evalueer je waardes en sta daar ook voor. Zeg bijvoorbeeld tegen je vrienden of collega’s dat je het liever anders ziet, dat je liever niet aan ongelijkheid bij wilt dragen. En besef je dat feminisme niet gaat over ongeschoren oksels en agressie tegen mannen.”

“Er zouden best meer voorbeelden mogen komen, bijvoorbeeld in series of films, waarin sterke vrouwen en mannen worden getoond zonder dat ze worden afgedaan als lesbisch of testosteronbommen. Denk bijvoorbeeld aan de serie Orange is the New Black op Netflix of de film Moonlight, waarin ook de discussie over etniciteit en homoseksualiteit naar voren komt. Bovendien mogen we best radicaal en utopisch denken”, gaat Simone resoluut verder. “Realistisch denken is niet alleen denken binnen de realiteit die we nu hebben. Wat de Dolle Mina’s eisten was in hun tijd ook onrealistisch maar is nu alom geaccepteerd. Hiermee wil ik zeggen, wat nu nog niet de realiteit is kan morgen wel realiteit zijn als we ons de vernieuwing– het alternatief – maar kunnen inbeelden.”

Foto: Simone Tijdink

Pin It on Pinterest