Blog 48 – Er waren eens drie kabouters. Zij woonden naast elkaar aan een pleintje met de gekke naam Haëlpéèf. Elk jaar kwamen ze bij elkaar om te klagen over hun huizen. Bij regen lekte het aan alle kanten. Bij kou tochtte het overal. De sloten waren zo slecht dat dieven niet eens hoefden in te breken. Zij werden ziek van het vuil en het lawaai van de andere kabouters.

Toen zeiden de drie kabouters tegen elkaar dat het zo niet langer kon. Zij besloten er iets aan doen. Maar ze werden het niet eens hoe dat moest. De eerste zei: “Ik bouw in mijn achtertuin een nieuw ideaal huis dat droog, warm, veilig en schoon is.” De tweede zei: “Ik ga mijn huis stap voor stap opknappen, steeds zodra ik er geld voor heb verdiend.” En het derde zei: “Ik ga eerst een lijstje maken van alle gebreken, daar kies ik een paar belangrijke uit en die pak ik dan voor eens en altijd aan.”

De kabouters gingen druk aan de slag om hun plannen uit te voeren. Volgens afspraak kwamen ze na een jaar bij elkaar op het pleintje. De eerste vertelde: “Mijn tweede huis is al een stukje opgebouwd, maar ik maak wel dubbele kosten en de achtertuin is eigenlijk te krap.” De tweede zei: “Door het harde werken voor extra geld heb ik het moeten uitgeven aan een extra vakantie, dus mijn huis is niet verbeterd.” De derde gaf toe dat er nog een hoop te doen was, maar twee grote klussen waren klaar. “Mijn huis is helemaal dicht gemaakt, zodat er geen warmte ontsnapt en regen binnenkomt. Dieven gaan aan mijn huis voorbij, want alles is nu heel goed beveiligd met sloten en camera’s.

Intussen waren er wat meer kabouters omheen komen staan. “Hoe heb je dat betaald?”, vroeg er één bewonderend aan de derde kabouter. “Mijn lijstje met plannen hielp om de hulp van anderen in te roepen. Ik ben bijvoorbeeld naar de Kabouterbank gestapt. Zij vonden het zo’n goed plan, dat ik pas hoef terug te betalen als ik minder geld kwijt ben aan de verwarming en de verzekering van mijn huis. En onze Kaboutermeester gaf mij de Kanjer-Kabouter-Klusprijs.

Wat vertelt dit sprookje? Bij de implementatie van de SDGs is het niet zo verstandig alle energie te steken in een apart bouwwerk en het loskrijgen van extra geld. Met een goede inventarisatie en aanpak van de belangrijkste uitdagingen komen de toch al aanwezige middelen die daarbij horen vrij, aangevuld met soepele voorwaarden en extra premies.

Pin It on Pinterest