INTERVIEW – Er is volgens experts geld, veel geld nodig om de ambitieuze Duurzame Ontwikkelingsdoelen te realiseren voor 2030. Het investeren van kapitaal van institutionele en private beleggers in duurzame ontwikkeling is dan ook niet wenselijk maar noodzakelijk. Zeven vragen aan Carolien de Bruin, oprichter van C-Change die de Nederlandse investeringsagenda voor de SDGs faciliteerde in samenwerking met Herman Mulder, co-chair van het SDG Charter.

Te midden van de social enterprises die deel uitmaken van de Impact Hub gevestigd in het Koninklijk Instituut voor de Tropen in Amsterdam vertelt Carolien de Bruin over haar droom voor SDGI: het investeren met impact het nieuwe normaal maken en Nederland als aanjager van de SDG Agenda op de kaart zetten.

Eind vorig jaar ondertekenden 18 Nederlandse financiële instellingen met een collectief beheerd vermogen van 2.800 miljard euro, en 3 impact investeringsnetwerken en adviseurs, de Sustainable Development Goals Investeringsagenda (SDGI). In de door pensioenfondsen, verzekeraars en banken ondersteunde Investeringsagenda staan prioriteiten beschreven om in samenwerking met de overheid en toezichthouders duurzame investeringen in binnen- en buitenland te bevorderen. Een belangrijk uitgangspunt hierbij is dat Nederland een rijke traditie in duurzaamheid kent. Door gezamenlijk op te trekken kan de private sector een bijdrage leveren aan de SDG Agenda en Nederland ook koploper worden op het gebied van ‘SDG investering’. De SDGI Agenda werd geïnitieerd tijdens de Impact Summit Europe 2016 Bron:FMO, PGGM, SDGI

 

Carolien de Bruin is de CEO en oprichter van C-Change, een advies- en techstartup gericht op het verduurzamen van de private sector. Voordat zij C-Change startte leidde Carolien Deloitte’s wereldwijde impact investeringsactiviteiten vanuit New York. Carolien is een graduate van Columbia Business School en lid van B Corp’s European Advisory Board.

Waarom is het van belang dat grote financiële instellingen zich committeren aan de SDG Agenda?

“Tot nu toe werden de SDGs, maar ook de ontwikkelingsagenda, voornamelijk gelinkt aan impact investeringen. De impact van kapitaal investeringen op het milieu en de maatschappij wordt hierbij actief gemonitord en gemanaged en meegewogen in beslissingen. Wereldwijd ligt dit bedrag op 140 miljard USD, terwijl 3000 tot 5000 miljard USD nodig is om de SDGs te realiseren. Dat betekent dat er veel meer privaat kapitaal nodig is. Niet alleen om een positief verschil te maken, maar ook om negatieve ontwikkelingen zoals klimaatverandering te minimaliseren. Hiervoor zijn duurzame bedrijven nodig en investeerders die hier geld in investeren. Voor de SDG Investeringsagenda hebben we gekeken naar wat er nodig is voor grote kapitaalhouders om hier een grotere bijdrage aan te leveren, en wat de overheid en de toezichthouder kan doen om meer kapitaal los te maken. Dit is wereldwijd een steeds belangrijkere agenda, en een gebied waar, zeker in de huidige geopolitieke ontwikkelingen, steeds meer naar landen als Nederland gekeken wordt om een voortrekkersrol te nemen.”

Wat belemmert financiële instellingen om met impact te investeren?

“Over het gehele investeringsproces heen zijn er verschillende barrières om met impact te investeren. Allereerst hebben institutionele investeerders strikte mandaten waar ze zich aan moeten houden om aan hun verplichtingen naar hun klanten te kunnen voldoen. Met name voor pensioenfondsen is dit een belangrijk punt: zij kunnen niet de oude dag van hun spaarders in de weegschaal leggen. Het meenemen van lange termijn overwegingen als de kosten van klimaatverandering, of zelfs ongelijkheid, vereist een aanpassing van deze mandaten. Een gebied waar De Nederlandse Bank (DNB) een belangrijke rol in speelt. Daarnaast zijn veel genoemde obstakels: het vinden van investeringsmogelijkheden, of pijplijn die voldoet aan de gestelde criteria, risico afdekking waar dit nodig is, maar ook een gebrek aan transparantie, en intermediairs tussen investeerders en de bedrijven en projecten die kapitaal nodig hebben. Het is nu zaak om te kijken hoe we gezamenlijk een systeem te bouwen waarin dit soort uitdagingen geadresseerd worden.”

“Het feit dat de private, publieke, en sociale sector voor het eerst een taal en strategie hebben om hun prioriteiten – en kapitaal – aan op te hangen, is waanzinnig”

De agenda berust op vier actiepunten: het mixen van publiek en privaat kapitaal, het mobiliseren van retail georiënteerd kapitaal, het stimuleren van data standaardisering en het aanleggen van een ondersteunende toezichthoudende omgeving.

Hoe wordt SDGI momenteel in praktijk gebracht ?

Een concreet voorbeeld valt onder het actiepunt ‘blending en risico deling’. Dit houdt in dat de overheid bepaalde risico’s kan afdekken zodat het voor grote investeerders haalbaar wordt om in te stappen op SDG investeringsmogelijkheden. Op deze manier worden barrières weggenomen en kan ook een pensioenfonds investeren met impact. De Bruin: “Nationale overheden en investeringsentiteiten, maar ook internationale partijen kunnen op deze manier een groot verschil maken. Een voorbeeld van een dergelijke constructie is het Climate Investor One investeringsinstrument (red. klimaatfonds waarbij verschillende investeringsfondsen gecombineerd worden en risico kapitaal verstrekt wordt). Voortbouwend op de SDGI Agenda is de Taskforce Innovatieve Financiering van BZ nu bezig om met de ondertekenaars van de agenda deals en manieren te identificeren om gezamenlijk op te trekken.”

 

In hoeverre is deze agenda nieuw in wat er eerder al gebeurde op het gebied van impact investment?

“De SDG Investeringsagenda is nieuw in de zin dat er voor het eerst gedeelde ambities zijn opgesteld en de SDGs het uitgangspunt vormen voor investering. Wij brengen hiermee impact investering, maar ook verantwoord en duurzaam investeren samen onder een noemer. Dit maakt het makkelijker voor investeerders om hun plek in de markt te vinden. Het feit dat de private, publieke, en sociale sector voor het eerst een taal en strategie hebben om hun prioriteiten – en kapitaal – aan op te hangen, is waanzinnig. Wereldwijd is dit het enige initiatief dat ik ken waar partijen samen aan tafel gaan zitten om hun nationale ‘SDGI strategie’ te bepalen. Daarnaast is het ook belangrijk om te kijken naar reeds bestaande initiatieven op dit gebied. Vandaar dat we niet zeggen dat dit een nieuw initiatief wordt maar dat dit een samenvatting is van wat we denken dat nodig is en van wat er gebeurt door verschillende groepen en coalities. Nu is het over aan diezelfde groepering om te kijken welk gedeelte van de agenda ze oppikken om te zien hoe dit plaatje in het grotere geheel past.”

Hoe voorkom je green of SDG washing?

Een veel gehoorde kritiek op Corporate Social Responsibility (CSR) of duurzaamheidsactiviteiten van de financiële sector is dat het allemaal marketing is. Window dressing of green washing wordt hierbij genoemd als een risico. Hoe moeten we hiermee omgaan als het we het over SDGI hebben? De Bruin: “Dit moet serieus genomen worden en we moeten hier transparantie in creëren. Tegelijkertijd is het enorm belangrijk om een goede balans te creëren tussen het opleggen van rapportage verplichtingen en het stimuleren van investering. Op dit moment is het opleggen van hele rigide richtlijnen niet de manier om SDG washing te voorkomen. Dit zou investeren met impact te moeilijk en te duur maken. Als je bijvoorbeeld vraagt om rapportage terwijl het moeilijk is om te rapporteren dan kan dit het tegenovergestelde effect hebben en dat is niet de bedoeling. We kunnen wel het portfolio aan investeringen doorlichten om inzicht te verkrijgen in de mate waarin een investering echt een verschil maakt. Als je dan uiteindelijk de positieve en de negatieve kanten kan belichten, zal hier ook een marktvraag om transparantie uit voortvloeien. De toezichthouder speelt een belangrijke rol in het creëren van verantwoordelijkheid en transparantie in de markt, maar het is een stappenplan. In de tussentijd is het zaak dat we verantwoordelijk bezig zijn zonder dat het te ingewikkeld wordt.”

“Om een samenleving te bereiken waarin iedereen gelijke kansen heeft en toekomstige generaties verzekerd zijn van een toekomst, hebben we alle bedrijven en investeerders nodig”

Welke SDGs zijn makkelijker in te investeren welke moeilijker?

“De mate van ‘investeerbaarheid’ verschilt sterk tussen de SDGs. Met name op het gebied van hernieuwbare energie zie je dat er veel gebeurt er omdat CO2 emissie makkelijker aan te tonen is dan dat je het leven van een jong meisje ergens hebt verbeterd. Ook educatie is iets harder zoeken, terwijl het makkelijker is om te investeren in klimaatverandering of infrastructuur. De overtuiging van de partijen die getekend hebben is dat we realistisch moeten zijn over de mate van investeren in individuele SDGs maar zeker de grens van het haalbare moeten opzoeken in het aantrekken van investeerderskapitaal voor ieder doel, leaving no goal behind.”

Hoe zie jij Nederland in 2030 voor je?

“Als een exporteur van een nieuwe manier van werken en een new normal – zoals we met C-Change zeggen -, zit het in ons DNA om te pushen voor meer gedurfde, en ambitieuze agenda’s en initiatieven. We geloven dat de private sector hier een enorm belangrijke rol in speelt. Om een samenleving te bereiken waarin iedereen gelijke kansen heeft en toekomstige generaties verzekerd zijn van een toekomst, hebben we alle bedrijven en investeerders nodig. Met corporate pioniers als Philips, DS, en Unilever, maar ook sociale innovatoren als Tony Chocolonely, en natuurlijk met de ondertekenaars van SDGI hebben we de kans om te laten zien dat een new normal meer is dan een droom. We hebben de pioniers, de commitment en we zijn een klein land waardoor we veel kunnen experimenteren. Ik zie Nederland als een van de aanjagers van de SDG Agenda dus laten we hopen dat deze in 2030 bereikt is!”

Pin It on Pinterest