Onder de millenniumdoelen daalde het aantal kinderen dat niet naar school ging in rap tempo, maar sinds 2012 blijft dit aantal gelijk. Dat blijkt uit een recent rapport van Unicef. Hoe kan dit? 

De grootste daling stopte volgens Unicef in 2012. Ieder land kampt met eigen problemen binnen het onderwijs. Volgens Unicef zijn armoede, conflict, gender, etniciteit, handicap en kinderarbeid de belangrijkste redenen waarom kinderen niet naar school gaan. Toch verklaart dit niet waarom het aantal kinderen dat niet naar school gaat opeens niet meer daalt. Maar wat dan wel?

Kans op onderwijs klein in conflictgebieden

Als we het probleem iets dieper induiken wordt duidelijk waarom deze vooruitgang afzwakt. Uit onderzoek van Unesco blijkt dat van alle kinderen ter wereld die nu nog niet naar school gaan, ruim de helft in conflictgebieden woont. En in landen waar conflict is of was, daalt dit aantal veel minder snel. In een land als de Democratische Republiek Congo, waar nog altijd conflict is, investeert de overheid niet genoeg in onderwijs. Daarnaast heeft conflict zelf een negatief effect op onderwijs. Dit komt bijvoorbeeld doordat scholen worden vernietigd en de weg naar school vaak niet meer veilig is

Volgens Unicef is de kans dat kinderen die in een conflictgebied wonen niet naar school gaan meer dan twee keer zo groot als kinderen die in landen wonen waar geen conflict is. Bij vluchtelingen is de kans zelfs vijf keer zo groot.

Specifieke uitdagingen voor de moeilijkst bereikbare kinderen

Tegelijkertijd zijn er veel landen die goed hebben gepresteerd de afgelopen jaren. In deze landen is het aantal kinderen dat naar school gaat enorm gestegen. Volgens Unicef en Unesco zijn de kinderen die in deze landen nog niet naar school gaan vaak het moeilijkst te bereiken. Bijvoorbeeld doordat ze in rurale gebieden wonen of omdat de ouders van de kinderen het zich niet kunnen veroorloven om de kinderen naar school te sturen. Om juist deze meest kwetsbare groep kinderen toch naar school te krijgen is een complexe en vaak kostbare aanpak nodig van overheden en ontwikkelingsorganisaties.

Onderwijs binnen de SDGs

Onderwijs blijft een doel in de SDGs. Ondanks dat de laatste loodjes het zwaarst lijken te wegen, werken allerlei organisaties wereldwijd nog steeds hard om ieder kind ter wereld naar school te laten gaan. Gelukkig is er bij het opstellen van de SDGs aan gedacht dat naar school gaan niet gelijk betekent dat je iets leert. Het is net zo belangrijk dat het onderwijs dat gegeven wordt van goede kwaliteit is. De VN kijken hierbij bijvoorbeeld naar zaken als: reken-, lees- en schrijfvaardigheid, vaardigheden voor een carrière en technische- en ICT vaardigheden. Ook is het belangrijk dat meisjes en vrouwen gelijke toegang krijgen tot onderwijs als jongens en mannen.

Onderwijs wordt door de VN gezien als een bouwsteen voor ontwikkeling en het stelt kinderen in staat mee te draaien in de maatschappij. Het is belangrijk om te realiseren dat alle 17 doelen aan elkaar zijn gekoppeld en dat het behalen van het ene doel ook gevolgen heeft voor het behalen van een ander doel. Onderwijs kan hierin een belangrijke rol spelen, door jongeren in staat te stellen zelf aan alle doelen te werken.

Foto: Caius Nijstad

Pin It on Pinterest